pęknięta planeta

Wernisaż wystawy Tadeusza Kuduka PLANETY / 14 CZERWCA 2022

To był wernisaż nie z tej …planety.
Przede wszystkim międzypokoleniowy, dzięki gościom reprezentujących wszystkie generacje i interdyscyplinarny, bo sztukom plastycznym towarzyszyła poezja, astronomia a nawet matematyka. Było miejsca dla każdego gościa i każdego tematu, dlatego tak trudno było się rozstać…
Artur Wolski przeprowadzał rozmowę z Artystą, Artysta przeprowadzał rozmowę z gośćmi, a goście z PLANETAMI, więc naprawdę …SIĘ DZIAŁO….
Galeria SoA prezentuje sztuki wizualne, ale na naszych wernisażach często pojawiają się wiersze, które uzupełniają wizualne treści.
Na wernisażu wystawy Tadeusza Kuduka pojawił się wiersz Janusza Stycznia „Dziewczyna niosąca filiżankę kawy” z książki Furia instynktu, wydanej nakładem Biura Literackiego 10 listopada 2011 roku.
Autor pisze:
„Wiersz Dziewczyna niosąca filiżankę kawy został zainspirowany przez obraz Liotarda “Dziewczyna z czekoladą” w Galerii Drezdeńskiej, ale zamieniłem czekoladę na kawę, bo dzisiaj czekolada jest głównie spożywana w postaci twardej tabliczki, natomiast kawa to napój popularny we wszystkich kulturach, nawet w kulturze islamskiej, tak odmiennej. Dziewczyna, która niesie filiżankę kawy – to znaczy, że wszystko będzie dobrze. Że świat jest wiarygodny. Nie stanie się nic złego, skoro w pobliżu jest dziewczyna niosąca filiżankę kawy. To symbol równowagi świata.”
I właśnie dlatego ten wiersz usłyszeliśmy na wernisażu wystawy PLANETY, bo Tadeusz Kuduk wierzy w harmonię i równowagę świata, a Bóg jest w tej wizji rozumnym WIELKIM ZEGARMISTRZEM z precyzją i celowością regulującym wszelkie mechanizmy wszechświata.
W świecie Kuduka Dziewczyna niesie filiżankę kawy…
A my cieszymy się przenikaniem inspiracji – od obrazu Liotarda do wiersza Janusza Stycznia, od dziewczyny z kawą do obrazów PLANETY.
Zapraszamy na wystawę Tadeusza Kuduka do 27 czerwca 2022
Station of Art. Gallery, Warszawa, ul. Grzybowska 12/14
Janusz Styczeń
DZIEWCZYNA NIOSĄCA FILIŻANKĘ KAWY
dziewczyna niesie filiżankę kawy, nie spieszy się,
kiedy doniesie kawę na miejsce, historia skończy się,
to miejsce: ten koniec, zostanie,
żeby dziewczyna doniosła kawę,
dziewczyna nie będzie wiedziała, co robić
na końcu świata,
czy wystarczy jej satysfakcja, że przeniosła
filiżankę kawy przez doczesność,
dziewczyna idzie przez miesiące, lata, dziesięciolecia,
dotąd nie wylała ani kropli kawy, i nie wyleje,
jej ręce nie drgnęły, i nie zadrżą,
wszyscy podziwiają, jak dziewczyna pilnuje
i drogi, i filiżanki,
i nie zwraca uwagi, czy ktoś z gapiów zachoruje,
upadnie, umrze,
wszyscy podziwiają, jak dziewczyna idzie przez Czas,
a może obok Czasu,
jak się nie spieszy,
jakby sam Czas ją podziwiał i się uśmiechał,
i dawał jej dużo czasu,
jakby sam Czas chciał napić się kawy,
już wystygłej, bardzo zimnej, zamierzchłej,
zamienionej w ciemne źródło,
i jakby Czas pozwalał dziewczynie spokojnie i powoli,
tak zupełnie poza Czasem,
tę kawę, do siebie, Czasu, donieśćimg 7025 img 7031 img 7041 img 7055 img 7066 img 7088 img 7089 img 7091 img 7121 img 7124 img 7127 img 7134 img 7135 img 7146 img 7160 img 7181 img 7184 img 7189 img 7193 img 7202 img 7204 img 7208 img 7221 img 7222 img 7244 img 7246 img 7259 img 7355

Udostępnij:

SoA symbol small transparent

Zapisz się na nasz newsletter

Bądź na bieżąco z naszymi promocjami i nowościami